Przejdź do głównej zawartości

Czytaj i pozwól czytać innym

Siedzę w książkach od lat, biblioteka jest moim drugim domem, czytam wszystko - bez względu na gatunek. I taka mnie refleksja naszła, że czytanie to genialna forma rozrywki. Odkrywcze, wow! Tu miejsce na owacje na stojąco ;) 


Ale według mnie, to właśnie walory rozrywkowe powinna w pierwszej kolejności gwarantować literatura w dzisiejszych czasach. W czasach, kiedy technologia i dostęp do Internetu skutecznie odciągają nas od analogowego spędzania wolnego czasu. Tak, wiem! Generalizuję. Jednak chodzi mi o to, żeby każdy z nas, tych którzy pochłaniają książki tonami, ale i tych, którzy ostatnią styczność z literaturą mieli w szkole średniej czy na studiach, podchodzili do czytania na luzie. Bez zbytniego "ą"/"ę" i snobizowania się, że "mój gust czytelniczy jest lepszy od twojego". Bez zbędnych licytacji, która powieść w danym gatunku jest bardziej wartościowa.

Parafrazując znane powiedzenie: czytaj i pozwól czytać innym, to właśnie ono powinno być hasłem przewodnim książkowego świata. Czyż nie byłoby wtedy przyjemniej? Jak myślicie? Kto chce, niech czyta Dostojewskiego czy Philipa Rotha. Inny niech czyta E.L.James albo Danielle Steel. Grunt, żeby mieć kontakt ze słowem pisanym i dobrze się bawić po trudnym dniu w towarzystwie dowolnej książki.

Tak mało, a tak dużo, prawda?

#czytajipozwólczytaćinnym

Pozdrawiam, 
Domi

Komentarze

  1. Też wychodzę z założenia, że lepiej czytać "50 twarzy Greya" niż nie czytać nic ;) I pewnie ktoś inny analogicznie powie o "Kelnerze", albo o mniej lub bardziej znanych autorach, nie tylko współczesnych.

    Każda książka ma swoich odbiorców, każdy czytelnik ma swój gust. Nie ma tekstu, którym dogodziłoby się wszystkim ;)

    Pkus kwestia tego, że jeśli ktoś czyta choćby i (naszym zdaniem) gniot, ale czyta, to siłą rzeczy sięgnie po inne książki. Najpierw tego samego autora, potem w tym samym gatunku, a potem to już wpadnie w ten czytelniczy wodospad, którym inni bez końca spadają od lat... ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pięknie napisane Przemku! Nic dodać nic ująć, zwłaszcza z tym czytelniczym wodospadem :)

      Usuń
  2. W zupełności się z Tobą zgadzam i strasznie irytuje mnie jak ktoś się wychwala, że on to jest najinteligentniejszym czytelnikiem na Ziemi, bo czyta klasyki, a ty jak czytasz Grey'a to lepiej trzymaj się z dala i najlepiej to nie czytaj wcale Ughhh! Niech każdy czytelnik czyta z nosem w swojej książce ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam w klubie #czytajipozwólczytaćinnym :D

      Usuń
  3. Prawda :) sama skaczę po gatunkach, a tych mądrych się naczytałam jako lektur ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Międzygatunkowy płodozmian to jest to ;)

      Usuń
  4. Najważniejsze, żeby czytanie sprawiało nam przyjemność i dawało radość. Nieważne co czytamy, ważne, że świetnie się przy tym bawimy! Czy to, że nie trawię Sienkiewicza, czyni mnie kimś gorszym? Podpisuję się pod #czytajipozwólczytaćinnym obiema rękami!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie! Zabawa przez czytanie, bez względu na gatunek i subiektywne oceny poziomu lektury, poczynione przez innych :) Buźka!

      Usuń
  5. Otóż to, to okropne, że czasami wstydzę się przyznać wśród co niektórych na temat tego co ostatnio przeczytałam bo wiem, że zostałabym wyśmiana. Posiadam na swoim e-booku książki chyba każdego rodzaju, ale bywają dni gdy chcę po prostu wyłączyć się na chwilę i poczytać coś kompletnie nie wymagającego. I nie musieć się z tego tłumaczyć:) Takżee podpisuję się rękoma i nogami pod #czytajipozwólczytaćinnym ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Żadnego wstydu! Żadnych wyrzutów sumienia! Wolnoć Tomku na swoim czytniku :) Ściski! Domi

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Recenzja przedpremierowa: "Nikt nie idzie" - Jakub Małecki

Premiera: 31.10.2018
Co rano parzyła w tygielku kawę po turecku, z cukrem i kardamonem, a potem siadała w pokoju, naprzeciw do połowy ułożonych puzzli na ścianie, i otwierała Nikt nie idzie: ponad tysiąc kartek, na każdej stronie drzeworyt, zdjęcie albo krótki wiersz. Oglądaj jedną stronę dziennie, powiedział kiedyś Igor. Więc oglądała. Przyznaję, że mam z Jakubem Małeckim dwa, nie lada problemy... Bo chociaż jestem ekstrawertykiem z dość pokaźną siłą przebicia, to Kuba onieśmiela mnie swoją osobą przy każdym bezpośrednim spotkaniu. I robi to absolutnie nieświadomie, będąc człowiekiem nader skromnym, bo to ja milknę przy jego jego talencie :)

Podobnie też mam z przelewaniem na papier moich wrażeń z lektury jego książek. Ja ich nie czytam, ja je chłonę całą sobą, bo poruszają we mnie najbardziej nostalgiczne struny (tak, ekstrawertyczne osobowości również takowe posiadają). I tu pojawia się drugi problem, ponieważ zamiast spisywać te uczucia, wolałabym pozostać w milczącej kontemplacji…

Recenzja przedpremierowa: "Adam" - Agata Czykierda-Grabowska

Recenzja premierowa: "W cieniu tamtych dni" - Magdalena Majcher

Premiera: 1.08.2018 Dziś ktoś mógłby powiedzieć, że mieliśmy przed sobą całe życie, ale to nieprawda. Nawet ci, którzy wyszli z powstania żywi, stracili w Warszawie coś więcej niż tylko młodość. Umknęła nam gdzieś część życia: ta przed powstaniem i po nim. Każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu żył w cieniu tamtych dni, a obrazy oblężonej stolicy przez kilkadziesiąt lat utrudniały nam normalne funkcjonowanie.
63 dni krwawych walk, 200 tysięcy ofiar wśród powstańców i mieszkańców Stolicy – oto część z bolesnej arytmetyki, którą wspominamy dziś 1 sierpnia 2018 roku, w 74 rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego skierowanego przeciw niemieckiemu okupantowi w 1944 roku. Tej jakże wrażliwej tkanki w organizmie polskiej historii postanowiła dotknąć Magdalena Majcher w swojej najnowszej powieści „W cieniu tamtych dni”. 
Autorka, w oparciu o źródła historyczne i dostępną bibliografię, wykreowała fikcyjną postać ponad dziewięćdziesięcioletniej Emilii, która pod pseudonimem Mila, poszła …