Przejdź do głównej zawartości

Recenzja: "Odkupienie" & "Przebaczenie" - KACI HADESA - Tillie Cole

Premiera: zima/wiosna 2019

Kiedy w moje ręce równocześnie wpadły dwa tomy serii "Kaci Hadesa", dokładnie tom czwarty i piąty, ekspresowo zabrałam się do lektury. I nic to, że pomysł na każdą część jest taki sam: perypetie życiowe jednego z członków gangu motocyklowego spod znaku mitycznego Hadesa przeplatają się z losami pięknych kobiet uwięzionych w sekcie "Nowy Syjon". Te książki się po prostu pochłania.


Tillie nie stroni od wulgarnego języka, brutalności, seksualnego napięcia, co charakterystyczne jest dla gatunku "dark romance/erotic", zatem należy przygotować się na czytelniczą "jazdę bez trzymanki".

"Odkupienie" to tom czwarty serii, w której śledzimy wydarzenia z perspektywy Proroka Kaina aka Ridera, który nie jest już ani Katem ani przywódcą sekty Nowy Syjon. Kim więc jest? O tym, przekonamy się czytając ten tytuł i niejeden raz będziemy zaskoczeni, przerażeni czy zniesmaczeni, ponieważ to, że motocykliści z gangu "Kaci Hadesa" do świętych nie należą jest faktem, ale to co wyprawiają członkowie sekty pod wodzą psychopatycznego Judasza, to przechodzi ludzkie pojęcie! Będziemy zatem świadkami braterskiej konfrontacji i wytoczenia najcięższych dział w kierunku nieludzko traktujących kobiety braci z sekty. Nie zabraknie oczywiście wątku miłosnego, ponieważ na drodze Ridera stanie piękna Harmony, która okaże się dla niego wybawieniem i terapią potwornych wyrzutów sumienia. Jednak czy Rider wybaczy sam sobie popełnione błędy?

Z kolei w piątym tomie serii "Hades Hangmen" towarzyszyć będziemy byłemu żołnierzowi i snajperowi AK, który będzie musiał stanąć oko w oko z diabolicznym liderem nazistowskiego klubu,  wierzącego w supremację białej rasy, aby odbić porwaną do domu publicznego Phebe. O ile "Odkupienie" stanowiło swoiste wyciszenie akcji, to "Przebaczenie" jawi się jako eksplozja okrucieństwa i jest lekturą dla dorosłych o bardzo mocnych nerwach. Tillie sprytnie wplotła w perypetie AK i Phebe wątki PTSD - syndromu stresu pourazowego, który bardzo często towarzyszy żołnierzom mającym za sobą służbę w Iraku czy Afganistanie.

Tillie konsekwentnie trzyma się pierwszoosobowej narracji oddając głos raz bohaterowi męskiemu, a raz żeńskiemu, dzięki czemu uzyskujemy szerszą perspektywę wydarzeń. No i co by nie mówić, to mający swój kodeks honorowy Kaci, którzy nie skrzywdziliby kobiety, stanowią dla mnie nieustającą zagadkę, której kolejną odsłonę przyniesie zapewne następny tom cyklu. Czekam na niego z niecierpliwością, bo moje czytelnicze "guilty pleasure" musi zostać dokarmione.

PS: nieustająco moimi ulubionymi bohaterami zostają Flame&Maddie, jednak dołączyli do nich Rider&Bella <3

Serdecznie dziękuję wydawnictwu "Editio Red" za egzemplarze recenzyjne książek.



Komentarze

  1. Nie miałam jeszcze tego typu książek 😜 Nie wiem czy to lektura dla mnie, ale póki nie spróbuję 😝

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak będziesz miała okazję, przekonaj się :) I daj znać oczywiście, czy się podobało, czy jednak nie.

      Usuń
  2. Nie czytałam jeszcze tej serii, ale może kiedyś sięgnę;)
    https://slonecznastronazycia.blog/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli gustujesz w dark erotykach z dużą dawką sensacji, to jest to seria dla Ciebie :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wywiad: Domi czyta i pyta, czyli Paulina Świst w krzyżowym ogniu pytań

Drodzy zaczytani! Dzisiaj na moim blogu gości jedna z najbardziej tajemniczych pisarek na polskim rynku wydawniczym. Jej kryminalno-erotyczne powieści bardzo przypadły do gustu czytelnikom, chociaż wielu – w tym mnie – wprawiły w pewną konsternację. Bo jak to? Jej debiutancki „Prokurator” to nie 100% kryminał, a erotyk z nutą sensacji? Paulina Świst potrafi zaskakiwać, a jej kryminały prawniczo-policyjne z domieszką pikanterii schodzą z każdym nowym tytułem na pniu.


Domi: Paulino, serdecznie Ci dziękuję za Twoje pozytywne nastawienie do mojej propozycji wywiadu, która to nadeszła krótko po premierze Twojej najnowszej książki pt. „Sitwa”.  To Twoja piąta powieść, a do tego dorzuciłaś jeszcze w tym roku opowiadanie w antologii „Zabójcze święta”.

Paulina: Cześć Domi :* To prawdziwa przyjemność móc z Tobą pogadać, nawet wirtualnie ;)

Domi: Jak Ci się zatem pisało taką krótką formę i czym różni się dla Ciebie praca nad opowiadaniem od pracy nad powieścią? 

Paulina: Wbrew temu, czego się obawi…

Recenzja: "Ocean odrzuconych" Tom 1 & Tom 2 - Magdalena Knedler

Premiera: 20.02.2019
"Zaczynam nowy rozdział. Chcę wreszcie gdzieś pasować i zdławić to uczucie, że jestem jedną z wielu odrzuconych". - fragment "Oceanu odrzuconych", tom drugi: "Klątwa wiecznego tułacza".

Nie ma co ukrywać, że w katalogu przeczytanych przeze mnie książek dominują te o charakterze czysto rozrywkowym, ale kiedy nabieram chęci na lekturę tytułu z kategorii literatury pięknej,  takiej wysokich lotów, a zatem ambitnej i wymagającej, to bez wahania wybieram książki Magdy Knedler. Ta pisarka jeszcze nigdy mnie nie zawiodła!


Kiedy sięgnęłam po liczącą grubo ponad tysiąc stron dylogię "Ocean odrzuconych", na którą składają się pozycje "Córka jubilera" oraz "Klątwa wiecznego tułacza", spodziewałam się literackiej uczty. Spodziewałam się bowiem, że wrocławska pisarka, której kunszt literacki najmocniej wybrzmiewa tam, gdzie najbardziej uwidaczniają się fascynacje autorki, porwie mnie w świat dotąd mi nieznany. Bo fas…

Recenzja: "3 dni miłości" - Magdalena Pioruńska

Premiera: 1 kwietnia 2019
„Tak naprawdę śmiech nie wróżył nic dobrego. Ten, który znałem, zwykle był nieszczery, szyderczy albo wręcz okrutny. Ludzie śmiali się w mojej obecności wyłącznie ze złych powodów. Nigdy ze mną, bardziej ze mnie. Odczuwałem to jeszcze długo przed tym, zanim pojawiła się Tulia. Byłem bladym, wątłym Europejczykiem w mieście pełnym ciemnoskórych, zahartowanych w bojach wojowników. Nie lubili mojej delikatności i płochliwej natury, zbyt śmiało spoglądali na moją piękną matkę i w swoich głowach planowali, jak ją zniewolić. Od samego początku czułem się w Twierdzy obco, jakbym pod wpływem niefortunnego zrządzenia losu trafił na nie swoje miejsce na Ziemi. Marzyłem o tym, żeby kiedyś znaleźć to prawdziwe, wypełnione ludźmi, którzy rzadziej się śmiali, za to częściej słuchali tego, co mam do powiedzenia”. - fragment noweli.
Dinozaury, nieszablonowe uniwersum z pogranicza fantasy i science-fiction oraz kontrowersyjne kwestie - oto streszczenie "Twierdzy Kimerydu…