Przejdź do głównej zawartości

Recenzja patronacka: "Nigdy nie wygrasz" - Karolina Wójciak

Premiera: 14 maja 2019

"Nigdy nie wygrasz to historia o zemście, ułudzie, bezwzględnym zabójcy i.. miłości, która nie ma prawa się ziścić".

Karolina Wójciak wraz ze swoimi powieściami zapadła głęboko w moje czytelnicze serce, podbijając je swoją umiejętnością miksowania gatunków i prezentowania w jednej książce wątków zarówno sensacyjnych, kryminalnych, jak i psychologicznych czy romantycznych. Moim numerem jeden spośród wcześniejszych trzech książek autorki jest "Tożsamość nieznana, NN", wyprzedzając "Matyldę" oraz "Dom pełen kłamstw" (na uwagę zasługuje fakt, że tytuły te zostały wydane własnym sumptem autorki z wyjątkową dbałością o jakość, zatem, jeśli się chce, to można wydać książkę wartościową bez współpracy z wydawnictwem).

"Nigdy nie wygrasz" to czwarta w dorobku Karoliny książka, ale pierwsza wydana w ramach współpracy wydawniczej. To trzymająca w napięciu historia z wielkimi pieniędzmi w tle i uczuciami ulokowanymi w niewłaściwej osobie. Powieść ta - niczym u Hitchcocka - rozpoczyna się trzęsieniem ziemi, by potem działo się jeszcze więcej! Autorka nie oszczędza swoich bohaterów, zatem ani pochodząca z nizin społecznych Majka nie będzie miała łatwo, pomimo olbrzymiej wygranej pieniężnej w grze losowej i płatnego zabójcy u boku, ani dziennikarz Darek, który postanowi tropić sprawę mogącą być punktem zwrotnym w jego reporterskiej karierze, nie będzie stąpać po prostej i bezproblemowej ścieżce.


"NNW" jest thrillerem psychologicznym, którego cała fabuła skonstruowana jest tak, aby na każdym kroku zaskakiwać odbiorców, wodzić ich za nos i podawać wydawałoby się jedynie słuszne rozwiązania, by potem obrócić je w pył. Wójciak z pełną premedytacją miesza wątki romantyczne czy rodzinne z mocnymi sensacyjnymi, niekiedy psychopatycznymi akcentami, dzięki czemu otrzymujemy arcyciekawą mieszankę. A jeśli do tego dodamy plejadę intrygujących bohaterów, z których część doprowadzała mnie do szewskiej pasji (na przykład szefowa Majki - Anka, to tak antypatyczna według mnie osoba o cechach pełnowymiarowego mobbera, że aż miałam ochotę wejść na karty książki i powiedzieć kobiecie kilka słów do słuchu ;)), a część wywoływała olbrzymią sympatię i współczucie, to już naprawdę otrzymujemy książkę nieodkładalną. Zakończenie powieści najzwyczajniej w świecie zmiażdżyło moje serce i ostatecznie przypieczętowało wniosek, że Karolina Wójciak pisze bezpardonowe, dobrze skonstruowane powieści, dbając jednocześnie o ich walory językowo-stylistyczne i wystawiając swoich odbiorców na najcięższe próby cierpliwości.

Wyważenie akcentów pozytywnych i negatywnych to niewątpliwy plus tej książki, podobnie jak jej przesłanie: to nie pieniądze dają nam szczęście w życiu, chociaż zdecydowanie życie ułatwiają i to nie sukcesy zawodowe przesądzają o naszej wartości. Przeczytajcie sami "Nigdy nie wygrasz", aby przekonać się, o co tak naprawdę chodzi. Sam tytuł może Wam już co nieco podsunąć...

Z nieskrywaną przyjemnością przyjęłam ten tytuł pod mojej patronackie skrzydła i z pełnym przekonaniem polecam go Wam, jako lekturę niezwykle frapującą i uzależniającą.

Serdecznie dziękuję autorce oraz Wydawnictwu NieZwykłe za zaufanie oraz współpracę przy tej książce i polecam się na przyszłość :)

PS: Karolina, niezwykłym wyróżnieniem była możliwość przeczytania dedykowanych mi podziękowań w posłowiu; naprawdę, dziękuję Ci bardzo za dobre słowo!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Akcja #CzytajLegalnieiPozwólLegalnieCzytaćInnym

Drodzy Zaczytani! Aktywnie działam w social mediach związanych z czytaniem i promocją czytelnictwa. Na swoim Instagramie  @domiczytapl  dzielę się z Wami wrażeniami z lektur, polecam książki, pokazuję wycinek swojego prywatnego życia, a także poruszam ważne według mnie kwestie dotyczące literackiego (ale nie tylko ;)) świata. I tak się wczoraj złożyło, że post jednej z moich ulubionych pisarek uruchomił we mnie organiczną potrzebę zaapelowania do wszystkich, którzy czytają i/lub udostępniają nielegalne ebooki czy PDFy książek. Niech ten wpis stanowi swoistą bazę wiedzy o możliwościach legalnego czytania, bo w dobie powszechnego dostępu do Internetu, smartfonów i komputerów naprawdę nie trzeba zniżać się do kradzieży. Zachowania noszące znamiona przestępstwa należy bezwzględnie piętnować, wskazując zgodne z prawem ścieżki dostępu do literatury. Hasłem przewodnim mojej blogersko-bookstagramowej aktywności jest #CzytajiPozwólCzytaćInnym, a teraz chciałabym je poszerzyć i ukuć

Wywiad: Domi czyta i pyta, czyli Paulina Świst w krzyżowym ogniu pytań

Drodzy zaczytani! Dzisiaj na moim blogu gości jedna z najbardziej tajemniczych pisarek na polskim rynku wydawniczym. Jej kryminalno-erotyczne powieści bardzo przypadły do gustu czytelnikom, chociaż wielu – w tym mnie – wprawiły w pewną konsternację. Bo jak to? Jej debiutancki „Prokurator” to nie 100% kryminał, a erotyk z nutą sensacji? Paulina Świst potrafi zaskakiwać, a jej kryminały prawniczo-policyjne z domieszką pikanterii schodzą z każdym nowym tytułem na pniu. Foto: Paulina Świst Domi: Paulino, serdecznie Ci dziękuję za Twoje pozytywne nastawienie do mojej propozycji wywiadu, która to nadeszła krótko po premierze Twojej najnowszej książki pt. „Sitwa”.  To Twoja piąta powieść, a do tego dorzuciłaś jeszcze w tym roku opowiadanie w antologii „Zabójcze święta”. Paulina: Cześć Domi :* To prawdziwa przyjemność móc z Tobą pogadać, nawet wirtualnie ;) Domi: Jak Ci się zatem pisało taką krótką formę i czym różni się dla Ciebie praca nad opowiadaniem od pracy nad powieścią? 

Recenzja przedpremierowa: "Moja mroczna Vanesso" - Kate Elizabeth Russel

Premiera: 17 czerwca 2020 "- Dlaczego ty go chronisz? - pyta mama. Oddycha ciężko, przewierca mnie spojrzeniem. To nie jest pytanie zadane w gniewie. Ona naprawdę nie rozumie. Czuje się zdezorientowana - moim postępowaniem, całą tą sprawą. - Przecież cię skrzywdził. Kręcę głową; mówię prawdę: - Nie skrzywdził" - fragment powieści. Debiut prozatorski Kate Elizabeth Russell to bolesna, targająca wrażliwością czytelnika na wszystkie strony, a wreszcie przejmująca powieść, dzięki której możliwe jest rozprawienie się z mitem nadawania cech romantycznych związkom pedofilskim.  To policzek, a chyba nawet solidny cios z półobrotu wymierzony Vladimirowi Nabokovowi, którego "Lolita" dla głównej bohaterki Vanessy Wye jest niemalże biblią. Tak, nie boję się użyć takiego porównania. Bo kiedy piętnastolatka wpada w sidła przemyślnego, ociekającego intelektem nauczyciela literatury, podsuwającego jej dwuznaczne fragmenty z uznanych dzieł literackich, a jednocześnie