Przejdź do głównej zawartości

Recenzja: "Matylda" - Karolina Wójciak

Premiera: 29.01.2018

"- Mogę cię o coś zapytać? - wypaliłam, zatrzymując jego dłoń. Chwyciłam go za nadgarstek. Spojrzał na mnie z uśmiechem i skinął głową. 
- Chciałbyś ze mną być? Tak wiesz... w związku.
Spoważniał, ale się nie odezwał.
- Nie sądziłam, że to pytanie jest takie trudne. Wydawało mi się, że albo się jest zainteresowanym, albo nie i już.
Kostek jak w zwolnionym tempie zakręcił tubkę i położył ją na stoliczku obok łóżka. Przyciągnął sobie krzesło i usiadł na nim. 
- Nie stanowilibyśmy dobrej pary - powiedział oschle.
- To po co to robisz? - zapytałam. - Ani Kamil, ani Luiza nie sprawdzali, jak śpię, nie zaoferowali mi namaszczenia. - Zaśmiałam się, wymawiając ostatnie słowo.
- Nie wiem. Może nie mam nic lepszego do roboty.
- Naprawdę? Tylko tyle?" - fragment powieści.

Karolina Wójciak dosłownie rozłożyła mnie na łopatki swoją pierwszą powieścią "Tożsamość nieznana, NN", ponieważ zawarta w niej idealna proporcja sensacji i love story nie pozwoliła mi się oderwać od lektury ani na minutę. Z kolei "Matylda" to powieść obyczajowa z bardzo mocnym zakończeniem, na kartach której śledzimy perypetie tytułowej Matyldy - młodej kobiety, w swoim mniemaniu bardzo przeciętnej, czy wręcz nijakiej, mającej jednak plan na zmianę tego stanu rzeczy.
Kiedy główna bohaterka podejmuje pracę w korporacji, poznaje smak wielkomiejskiego życia, wikłając się przy tym w romans z przełożonym, wydaje się, że w jej żyłach krew płynie szybciej. Czy jednak rzeczywiście o to jej chodziło?


Wójciak pozwala nam się zapoznać nie tylko z pierwszoosobową perspektywą Matyldy, ale i Kostka - faceta, który zdecydował się rzucić studia, żeby zarobić na swoje utrzymanie. Żyjąc między dwoma etatami, barmana i kuriera, nie ma zbyt wiele czasu na sprawy osobiste, ale wokół niego pojawiają się bardziej i mniej toksyczne kobiety. Kostek to typ mężczyzny, który nie traktuje kobiet przedmiotowo, jednak niechętnie się z nimi wiąże, biorąc pod uwagę jego nie lada przeboje z jedną z nich. Bo chwila nieuwagi czy zapomnienia może być bardzo brzemienna w skutkach...

Ścieżki Matyldy i Kostka oczywiście muszą się przeciąć, aby nadać całości powieści rozpędu. Losy tej dwójki śledziłam w mniejszym napięciu niż te będące udziałem Leny i Igora w "Tożsamości", natomiast nie mogę ukrywać, że styl autorki i jej pomysł na fabułę, jakże życiową, bo podsycaną zazdrością, tęsknotą za drugim człowiekiem i potrzebą niezależności, bardzo przypadł mi do gustu.

Jeśli jeszcze nie słyszeliście o nazwisku Wójciak, a jesteście fanami obyczajówek pisanych w narracji pierwszoosobowej z wyrazistymi bohaterami i nietuzinkowym, pozbawionym lukru przebiegiem wypadków, to z tego miejsca apeluję: sięgnijcie po "Matyldę" i dajcie się zaskoczyć finałem całej opowieści.

PS: a ta okładka? Czyż nie jest piękna? Moim zdaniem to takie małe dzieło sztuki.

PS2: dopiero co, bo 14 listopada 2018 r., miała premierę trzecia powieść Karoliny pt. "Dom pełen kłamstw" i jak słyszałam, autorka znowu ma szansę mnie zaskoczyć.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Recenzja: "Karuzela" - Paulina Świst

Premiera: 14.11.2018

"Bo to, co nas podnieca, to się nazywa kasa, a kiedy w kasie forsa, to sukces pierwsza klasa. Bo to, co nas podnieca, to czasem też jest seks, a seks plus pełna kasa, to wtedy sukces jest." - nucę sobie pod nosem piosenkę Maryli Rodowicz sprzed wielu, wielu lat; piosenkę idealnie pasującą do najnowszej powieści Pauliny Świst pt. "Karuzela". Tajemnicza adwokat pisząca pod pseudonimem, autorka sensacyjno-erotycznej serii "Prokurator", powraca bowiem z nowym cyklem, który otwiera historia przekrętu gospodarczego na grube miliony, będącego "idee fix" pewnych wrocławskich adwokatów. Nazwisko Orłowski zobowiązuje, zatem główny bohater, Piotr "Orzeł" Orłowski wiedzie prym nie tylko w palestrze, ale i w zorganizowanej grupie przestępczej zorientowanej wokół zwrotu podatku VAT ze sprzedaży międzynarodowej. W proceder uwikłana jest również jego koleżanka ze studenckich czasów, prawniczka Aleksandra Tredel. Ten kreatywny duec…

Recenzja przedpremierowa: "Nikt nie idzie" - Jakub Małecki

Premiera: 31.10.2018

"Co rano parzyła w tygielku kawę po turecku, z cukrem i kardamonem, a potem siadała w pokoju, naprzeciw do połowy ułożonych puzzli na ścianie, i otwierała Nikt nie idzie: ponad tysiąc kartek, na każdej stronie drzeworyt, zdjęcie albo krótki wiersz. Oglądaj jedną stronę dziennie, powiedział kiedyś Igor. Więc oglądała." - fragment powieści.

Przyznaję, że mam z Jakubem Małeckim dwa, nie lada problemy... Bo chociaż jestem ekstrawertykiem z dość pokaźną siłą przebicia, to Kuba onieśmiela mnie swoją osobą przy każdym bezpośrednim spotkaniu. I robi to absolutnie nieświadomie, będąc człowiekiem nader skromnym, bo to ja milknę przy jego jego talencie :)

Podobnie też mam z przelewaniem na papier moich wrażeń z lektury jego książek. Ja ich nie czytam, ja je chłonę całą sobą, bo poruszają we mnie najbardziej nostalgiczne struny (tak, ekstrawertyczne osobowości również takowe posiadają). I tu pojawia się drugi problem, ponieważ zamiast spisywać te uczucia, wolałabym p…

Recenzja przedpremierowa: "Adam" - Agata Czykierda-Grabowska