Przejdź do głównej zawartości

Recenzja: "Mateusz i zapomniany skarb" - Magdalena Witkiewicz

Premiera: 23.05.2018

Magdalena Witkiewicz jest pisarką doskonale znaną na polskim rynku wydawniczym, ponieważ wydała już wiele powieści obyczajowych, cieszących się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Jak się jednak okazuje, doskonale sobie również radzi w nurcie literatury dziecięcej, czego najlepszym przykładem jest seria sympatycznych, świetnie zilustrowanych przez Joannę Zagner-Kołat, książek dla dzieci o perypetiach pewnego rodzeństwa: Wiktorii, Lilki i Mateusza. I to właśnie z perspektywy najmłodszego z trójki dzieciaków Mateusza pisana jest najnowsza w cyklu część "Mateusz i zapomniany skarb". 

Kiedy dzieci wraz z rodzicami wyjeżdżają z Gdańska  na upragnione wakacje w Amalce, rozpoczyna się czas zaawansowanych obserwacji otaczającej Mateusza przestrzeni oraz zachowań poszczególnych członków jego rodziny. W niesamowicie dowcipny sposób ten ośmioletni chłopiec opisuje to, z czym, a raczej z kim się styka, począwszy od ciężarnej cioci przez poszukującej świętego spokoju mamy po pana szambiarza, ratującego rodzinę od niechybnej katastrofy ekologicznej.


Czytaliśmy tę książkę rodzinnie, mój mąż, nasza pięciolatka i ja i co rusz wybuchaliśmy śmiechem, bo tak zabawne były niektóre sytuacje i tak trafnie opisane w ramach dziennika wnioski głównego bohatera. Co najlepsze, Ala sama upominała się wieczorową porą o przeczytanie kolejnego rozdziału przygód "Mateuszka", bo tak była ciekawa, czy rodzeństwo znajdzie ukryty skarb i czym on tak naprawdę jest. Po zakończonej lekturze od razu sięgnęliśmy po tom pierwszy serii, czyli "Lilkę i spółkę" i bardzo się cieszymy, że kolejne tomy można czytać niezależnie od siebie.

Cała seria jest idealna do wspólnego czytania w ramach na przykład wieczornego rytuału "czytaj dziecku przynajmniej dwadzieścia minut dziennie, codziennie", jak również do samodzielnej lektury przez uczniów szkół podstawowych do 10 roku życia.

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu "Od deski do deski" za egzemplarz książki przeznaczony wybitnie do testowania na dzieciach :)


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Recenzja: "Karuzela" - Paulina Świst

Premiera: 14.11.2018

"Bo to, co nas podnieca, to się nazywa kasa, a kiedy w kasie forsa, to sukces pierwsza klasa. Bo to, co nas podnieca, to czasem też jest seks, a seks plus pełna kasa, to wtedy sukces jest." - nucę sobie pod nosem piosenkę Maryli Rodowicz sprzed wielu, wielu lat; piosenkę idealnie pasującą do najnowszej powieści Pauliny Świst pt. "Karuzela". Tajemnicza adwokat pisząca pod pseudonimem, autorka sensacyjno-erotycznej serii "Prokurator", powraca bowiem z nowym cyklem, który otwiera historia przekrętu gospodarczego na grube miliony, będącego "idee fix" pewnych wrocławskich adwokatów. Nazwisko Orłowski zobowiązuje, zatem główny bohater, Piotr "Orzeł" Orłowski wiedzie prym nie tylko w palestrze, ale i w zorganizowanej grupie przestępczej zorientowanej wokół zwrotu podatku VAT ze sprzedaży międzynarodowej. W proceder uwikłana jest również jego koleżanka ze studenckich czasów, prawniczka Aleksandra Tredel. Ten kreatywny duec…

Recenzja przedpremierowa: "Nikt nie idzie" - Jakub Małecki

Premiera: 31.10.2018

"Co rano parzyła w tygielku kawę po turecku, z cukrem i kardamonem, a potem siadała w pokoju, naprzeciw do połowy ułożonych puzzli na ścianie, i otwierała Nikt nie idzie: ponad tysiąc kartek, na każdej stronie drzeworyt, zdjęcie albo krótki wiersz. Oglądaj jedną stronę dziennie, powiedział kiedyś Igor. Więc oglądała." - fragment powieści.

Przyznaję, że mam z Jakubem Małeckim dwa, nie lada problemy... Bo chociaż jestem ekstrawertykiem z dość pokaźną siłą przebicia, to Kuba onieśmiela mnie swoją osobą przy każdym bezpośrednim spotkaniu. I robi to absolutnie nieświadomie, będąc człowiekiem nader skromnym, bo to ja milknę przy jego jego talencie :)

Podobnie też mam z przelewaniem na papier moich wrażeń z lektury jego książek. Ja ich nie czytam, ja je chłonę całą sobą, bo poruszają we mnie najbardziej nostalgiczne struny (tak, ekstrawertyczne osobowości również takowe posiadają). I tu pojawia się drugi problem, ponieważ zamiast spisywać te uczucia, wolałabym p…

Recenzja przedpremierowa: "Adam" - Agata Czykierda-Grabowska